Onkolog

Biografia

Prof. dr hab. med. Raanan Berger jest Dyrektorem Centrum Onkologii, starszym onkologiem i radioterapeutą oraz kierownikiem ośrodka badawczego w Instytucie Onkologii i Radioterapii w Szpitalu Medycznym Sheba. Posiada tytuł doktora nauk medycznych i doktora filozofii uzyskane na Szkole Medycznej Sackler na Uniwersytecie Tel Awiwu. Jest również członkiem ESMO i ASCO.

Prof. Berger zainicjował i utworzył usługę wsparcia w Instytucie Onkologii, mając na celu zapewnienie pacjentom i ich rodzinom środowiska wielosystemowego leczenia. Pacjenci otrzymują nie tylko najnowocześniejsze rozwiązania medyczne, ale także wsparcie doświadczonych psychologów i pracowników socjalnych, którzy oferują podejście indywidualne dla pacjentów i członków ich rodzin.

Prof. Berger jest liderem programu onkologii układu moczowo-płciowego oraz prowadzi podstawowe i translacyjne badania laboratoryjne nad mechanizmami molekularnymi w procesie powstawania nowotworów prostaty i piersi. Prof. Berger jest współautorem 20 recenzowanych artykułów naukowych.

Choroby i leczenie

  • Onkologia
  • Onkologia układu moczowo-płciowego
  • Rak prostaty
  • Procesy nowotworzenia prostaty i piersi


Stanowiska

  • Dyrektor Centrum Onkologii
  • Starszy onkolog i radioterapeuta
  • Członek ESMO i ASCO
  • Starszy wykładowca na Szkole Medycznej Sackler na Uniwersytecie Tel Awiwu


Wykształcenie i szkolenie

  • Doktor nauk medycznych i doktor filozofii uzyskane na Szkole Medycznej Sackler, TAU. Szkolenie kliniczne z zakresu onkologii klinicznej i radioterapii w Sheba.
  • Stypendium podoktoranckie w Instytucie Raka Dana Farber na Harvard Medical School.
  • Kombinacja pracy klinicznej w leczeniu pacjentów z rakiem prostaty (z dr. Philipem Kantoffem) z badaniami podstawowymi w laboratorium dr. Williama C. Hahna.


Publikacje

  • Klasyfikacja raka prostaty o wysokim ryzyku a raka prostaty o bardzo wysokim ryzyku: czy ma to znaczenie dla wyników radioterapii konformalnej i odwodnienia androgenowego?
  • Dziedziczenie szkodliwych mutacji zarówno w BRCA1, jak i BRCA2 w międzynarodowym badaniu przeprowadzonym na próbie 32 295 kobiet.